به گزارش «سراج24»؛ جشنواره فیلم فجر پس از 11 روز برگزاری به ایستگاه آخر خود رسید، ایستگاهی که قرار بود برترینهای جشنواره مشخص شود. علاقمندان به سینمای ایران و شرکت کنندگان جشنواره فیلم فجر به قواعد و قوانین جشنواره پایبند بوده و آن را رعایت کردند، هرگونه قواعد و قوانین برای فیلمها در نظر گرفته شد توسط عوامل سازنده رعایت شد اما هیچ گاه عوامل سازنده فیلمها فکر نمیکردند قضاوت و داوریها اینگونه و با حب و بغض صورت گیرد.
همه ما مسلمانیم و به آن میبالیم اما گویا فراموش کردهایم که حضرت علی (ع) درباره قضاوت چه فرمایشاتی دارند، ایشان توصیه میکنند حتی اگر قاضی از مسئلهای رنج میبرد و یا کفش آن تنگ است آن روز از قضاوت دست بکشد و به روز دیگری موکول کنند. آقایان هیئت داوران شما مسلمانید کدامیک به این نکته توجه داشتید که آنگونه قضاوت کردید؟!
بیانیه کارگردانان نشان از حب و بغض نسبت به حوزه هنری بود و دیدیم چگونه فیلمهای این نهاد کنار گذاشته شده، در حالی که این فیلمها توانستند به جشنواره رونقی مضاعف بخشند و «حوض نقاشی» در اولین روز جشنواره اشتیاق مخاطبین را بر بیانگیزد. اما به راحتی این فیلمها را کنار گذاشتید و در راستای بیانیهای که صادر کردید، عمل نمودید. با این نوع قضاوت ما چگونه باید به مسلمانی خود ببالیم و آن را باعث افتخار بدانیم ! در میان داوران نامهایی به چشم میخورد که مخاطب کارهای آنها را میشناسد و به اعتقادات آن احترام میگذارد اما این نوع داوری از این داوران بعید و دور از ذهن بود.
آقایان داور؛ جشنواره فیلم فجر چگونه میشود بازی متفاوت و قابل باور شهاب حسینی را در فیلم «حوض نقاشی» نادیده بگیرد. چگونه میتوان نگاه گرم و صمیمی و زیبای «خسته نباشید» را از داوریها حذف کرد، دبیر و مدیران برگزاری جشنواره امسال به تنوع جغرافیایی و موضوعی فیلمها میبالند اما چگونه است که سه فیلم حوزه هنری که هر سه در تنوع موضوع شگفت انگیز بودند و دو فیلم «خسته نباشید» و «تا ج محل» علاوه بر تنوع موضوع ، تنوع جغرافیایی نیز داشتند از داوریها کنار گذاشته شوند!
در جشنواره امسال رد پای مهاجرت در تعدادی از فیلمها دیده شد اما درفیلم «خسته نباشید» تنها فیلمی است که مهاجری که از وطن هجرت کرده است ماوا و آرامش خود را در وطن مادری خود جست و جو میکند. این فیلم نشان میدهد در میان تمام سختیها و مشقات میتوان به خوشبختی و سعادت دست یابد اما این فیلم با این مضمون کجای داوری این بزرگواران قراردارد؟!
آقای صدرعاملی که به بازیگر فیلم خود تلاش کردید تا جایزه بدهید و در نهایت نیز موفق شدید اگر فرصتی داشتید سری به خیابانهای مرکزی شهر در این روزها که ایام فجر است بیانداز ید و به بنرهای نصب شده در خیابانها نگاه کنید. جملههای جالبی را روی آن میبینید «ما جوان ها دادیم...»، «ما همتها دادیم...» ، «ما آوینیها دادیم...» آیا این ملت جوانان خود را از دست دادند که سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر شان که دبیر جشنواره با افتخار بارها و بارها میگوید این جشنواره باید با موضوعیت انقلاب و مناسب با ایام فجر برگزار شود در دستان بازیگری که ضد ارزشهای کشور فعالیت میکند، جای گیرد؟
آقایان داور؛ که امسال سیمرغ را در دستان حمید فرخ نژاد گذاشتید، آیا بازی زیبا و در خور توجه شهاب حسینی را ندیدید و چشمانتان را به دلیل همان حب و بغض روی هم گذاشتید و به حمید فرخنژاد سیمرغ را اهداء کردید، فرخ نژاد نقشی را ایفا کرد که قابل لمس بود و میتوانست در اطرافش و مروری بر تاریخ کشور آن را بیابد اما شهاب حسینی برای رسیدن به «رضا»ی ناتوان جسمی و ذهنی به مراتب بیشتر تلاش کرد و آن را قابل لمس و باورپذیر درآورده است . شاید جوایز هم نوبتی شده باشد! شاید هم از ابتدای دوره ریاست احمدی نژادی به او جایزه ندادند و امسال نوبت ایشان بود تا در پایان دوره خاطره خوشی را به خانه ببرد.
نگاه حب و بغض در میان کاندیداها هم به چشم میخورد، وقتی قرار است فیلمهایی که توانستند با مخاطب ارتباط برقرار کنند و فیلمهای حوزه هنری کنار گذاشته شود «استرداد» که درباره موضوعی صحبت میکند که در میان مورخان قابل بحث و مناقشه است ، بیشترین کاندید جشنواره را به خود اختصاص میدهد! وقتی قرار است فیلمهای در خور توجه کنار گذاشته شود، مصداق این است که «در شهر کورها یک چشم، پادشاهی میکند.»
آقای دبیر جشنواره، شما اگر مروری کوتاه به جشنواره سال گذشته داشته باشید خواهید دید فیلم «بوسیدن روی ماه» و «برف روی کاجها» با اختلاف بسیار ناچیز با هم رقابت کردند سال گذشته حاضر نشدید دو سیمرغ بلورین اهداء کنید اما امسال که «حوض نقاشی» و «هیس..» دچار اختلاف کم در آرای مردمی میشوند حاضر میشوید دو سیمرغ ارایه دهید این جشنواره مانند جشنواره گذشته در ریاست آقای جواد شمقدری برگزار شد اما این نوع نگاه تداعی کننده همان حب و بغضهاست...
آقای شمقدری شما که در تمام صحبتهایتان از همگرایی و همدلی داد سخن دارید آیا در داوریهای جشنواره و حتی در بخش ارایه سیمرغ از نگاه مردمی این خصیصه و انصاف نسبت به سال گذشته را میتوان دید!
